هشدار در برابر خطر،


نجات زندگي با اعلان به موقع

در دسامبر 2004 هجوم موجي غول آسا جان بيش از دويست هزار نفر را در سواحل جنوب شرقي آسيا گرفت. عليرغم تاخير زماني چندين ساعته در حد فاصل زمان زلزله تا وقوع سونامي در اقيانوس هند، تقريباً تمامي قربانيان به دليل عدم وجود سيستم هشدار دهنده غافلگير شده بودند.در اين راستا سازمان ايزو دو استاندارد مرتبط با آمادگي و عكس العمل به موقع افراد براي وقوع حوادث در حفظ سلامت و كاهش صدمات را در دست تدوين نهايي دارد. اين دو استاندارد عملكرد بهينه اي را در ميان كشورها به اشتراك مي گذارد كه از طريق آن علايم هشدار بدون در نظر گرفتن زبان ملي در تمامي كشورها كاربردي باشد. اولين استاندارد ISO 23322، امنيت اجتماعي – مديريت بحران – هشدار عمومي، دستورالعمل هاي اصولي و عمومي مديريت و اجراي هشدار عمومي در زمان حادثه، قبل و بعد از آن را ارايه داده و ابزارهاي لازم را در اختيار سازمان هاي پاسخگو قرار مي دهد. علايم هشدار دهنده عمومي زماني موثر است كه تحليل مناسبي از خطر در مناطق معين داشته باشد و اطلاعات سودمندي در خصوص حوادث به دست آورد. زمان و چگونگي اعلان هشدار عمومي در زمان خطر بسيار حايز اهميت است. هشدار عمومي بايد شامل زنگ خطر، پيام و اطلاع رساني مرتبط با مواجهه با خطر باشد. دومين استاندارد، استاندارد ISO 22324، امنيت اجتماعي – مديريت بحران – رنگ – علايم هشدار، علايم هشدارهاي بصري و به كارگيري رنگ هاي مختلف را مشخص مي نمايد. با توجه به اين كه هر يك از كشورها سيستم رنگ متفاوتي را در زمان هشدار خطر به كار مي گيرند، اين استاندارد رويكرد يكساني را در تمامي كشورها فراهم مي نمايد و به كار گيري آن اين اطمينان را حاصل مي نمايد كه افراد در سراسر دنيا با شناخت مناسب در مواجهه با اين هشدار عملكرد آگاهانه اي را انجام خواهند داد. انتظار مي رود اين دو استاندارد در اوايل سال 2014 منتشر شوند.

 

منبع: مجله ISO Focus+، آوريل 2013

 مترجم: فاطمه مزيناني

ويراستار: كيواندخت پيرمحمدي